Wudstik – Mijn Wereld

˝Het is tííííjd voor die shíííít.˝ Met een swingbeat en een enorme uithaal opent Wudstik zijn eerste soloalbum, het tweede van een D.A.C.-lid na Grootmeester Jan`s Collaboratorium. Waar GMJ van de gebaande Amersfoortse paden afweek door een heel ander soort album neer te zetten dan we gewend waren van de Coöp, stapt ook Wudstik uit de wereld van de keistad en presenteert ons zíjn wereld. Dat doet hij als eerste op het nieuwe Goodlife label dat Ruben en Jerry ‘PartySquad’ samen met Kees de Koning hebben opgezet.

De tweede uithaal vinden we direct in de eerste seconden van de eerste track, Mijn Wereld I. Echter geen swing dit keer, maar een scheurende gitaarriff die de basis vormt voor een soort rap-rock track à la P.O.D. Een verassende productie van Mr. Fonc, maar wat de wereld van Wudstik nu precies inhoudt dat horen we nog niet op deze korte, inleidende track. D.A.C.`s beatbakker is overigens verantwoordelijk voor het grootste deel van de producties. Ook voor de eerste single, Doemalauw, waarop we dan toch dat beloofde kijkje in Wudstik`s wereld krijgen. Hij had geen moeilijke jeugd in een fucked-up buurt, had genoeg keuzes en ook geen school was te duur. Dat blijkt, want de jongen van de hoek (en geen gangster!), die door zijn ouders op de been wordt geholpen als hij het opfokt, zit inmiddels op het conservatorium in Amsterdam. En dat hoor je terug op de plaat. Wudstik is duidelijk een man met verstand van muziek die nagedacht heeft over elke noot, elke seconde van het album. Misschien wel teveel, want sommige tracks zijn zo glad dat ze haast een gimmick lijken. Zo glad als ijs, en iedereen weet dat wanneer je je op glad ijs begeeft…

Beneden met jezelf is zo`n track, die ook tekstueel zo gladjes is dat zelfs Senna op de hook het voor mij niet meer goed kan maken. ˝Ben je beneden met je naam? Ben je tevreden met je bestaan? <…> Ben je beneden met jezelf?˝ Tsja. En ook Skiggy Rapz begeeft zich op glad ijs door een verse te doen op De Mooiste Van Het Stel, een productie van Master Surreal en Mr. Fonc samen. Gelukkig weet Skiggy het wak te vermijden en bewijst weer eens één van de beste Engelstalig mc`s van Nederland te zijn. Wuddie echter zakt er dwars doorheen. ˝Ik mag niet vreemdgaan en dat doe ik ook niet. Maar als ik jou zie denk ik maar aan één ding. Ik heb een meisje thuis en het is bijna uit. Ik bel haar nu wel op en dan gaan wij vrij uíííít.˝ Sta mij toe Job de Wit even te quoten: tenenkrommend.

Nee, doe mij dan maar nummers als de track met de toepasselijke titel De Flow, want dat Wudstik heel wat met zijn stem kan weten we. Op een zomerse uptempo beat rekt hij zijn stem alle kanten op, half zingend, half rappend. Dat is Wud`s handelsmerk, maar tegelijkertijd is het jammer dat hij dat trucje constant uithaalt, zodat aan het eind van de cd de zingende uithalen aan het eind van bijna elke line je helemaal de neus uitkomen.

Terug naar de titel van de cd: Mijn Wereld. Wudstik gunt ons geregeld een kijkje in zijn wereld. Een terugblik op zijn jonge jaren in het akoestische Vroeger, de spanning van het keuzes maken tussen vrouw en muziek in Vraag Me Niet en levensvragen in een langere versie van Woord, die we kennen van Professioneel Chillen. Maar de beste track is Open Boek, met veel spitsvondigheden: ˝Ben ook bang haar te omarmen/ik wil niet dat ze stikt/ik wil niet dat ze loslaat/en verdwijnt uit mijn zicht˝ of ˝Ik verlaat je niet/nee ik praat er niet over/ik koester die relatie en ik waak er nog over/ik verlaat je… de vonk slaat niet meer over/ik moet die relatie niet, waar gaat het nog over?˝.

Mijn Wereld eindigt zoals `ie begon, met Mijn Wereld II, waarop Wudstik nog het meest lijkt op de Wudstik die we kennen van D.A.C. Dat is niet de conservatorium Wudstik die een glad muzikaal album aflevert om een breed publiek aan te spreken, maar de rapper Wudstik die met z’n eigenzinnige flow weet te boeien. Wat had ik daar graag een heel album van gehoord. Helaas is de rapper Wudstik slechts de emulgator die het product van een verschillende stijlen uitproberende, gladgestreken conservatoriumstudent bij elkaar moet zien te houden. Waar dat lukt valt genoeg te genieten, maar voor de hiphoppurist staat Mijn Wereld toch echt te ver af van zijn wereld.