Delinquent Habits - The Common man

De mannen van Delinquent Habits brengen met The Common Man alweer hun 6e studioalbum uit. Toch hebben de Latino rappers op hun hit Tres Delinquentes uit 1996 na weinig muziek gemaakt die bij het grote publiek bekend is. Hoewel de bezetting van de groep over de tijd veranderd is, is de herkenbare sound van de Delinquent Habits grotendeels hetzelfde gebleven. Dat betekent vooral (bangende) beats met gebruik van veel Zuid Amerikaanse samples en soms enkele rock invloeden.

Dat dit ook geldt voor The Common Man blijkt gelijk uit het gelijknamige openingsnummer. De Mexicaanse trompet waarmee de track opent zet direct de muzikale toon voor de rest van het album terwijl in de raps de luisteraar duidelijk gemaakt wordt dat dit album voor de “gewone man” gemaakt is. Dit is één van de weinige nummers met een serieuzere boodschap. Het grootste deel van de nummers valt namelijk onder bangers of party tracks te scharen. Soms pakt dit geslaagd uit, zoals op het aanstekelijke Party That Way, dat aan een jaren 70 rocknummer doet denken. Vaker pakt het minder uit, zoals op het feestnummer How We Do, waarvan de lyrics wel érg slecht zijn. Dit is bij de meeste party tracks en bangers het geval: de lyrics lopen vaak over van cliché’s en makkelijke rijms. Gelukkig zijn de meeste beats aanstekelijk en doen ze het als achtergrondmuziek prima. De enkele serieuzere nummers die op het album staan zijn meer geschikt als luistervoer. As Long As We’re Together gaat over familierelaties waarbij de ietwat depressieve beat en de teksten goed bij elkaar aansluiten. Een heerlijk soulvolle beat in combinatie met lyrics waarin een depressieve toekomst voor de jeugd geschetst wordt maakt ook van Despreciado een nummer dat op repeat gezet kan worden. Helaas zijn er van dit soort nummers te weinig op het album te vinden.

Kortom: The Common Man is een album met een hoog party- en bangergehalte. De dikke (Mexicaanse) hiphoptunes worden meestal echter vergezeld van cliché’s en cheesy rijms. Op een feestje of bij een show zou dit echter geen reden mogen zijn om niet los te gaan deze tracks. De enkele serieuzere nummers die op het album staan zijn het vaak wel waard om aandachtig naar te luisteren, maar dit zijn er niet veel.